Mijn weekje in Goya

Na een lange busrit (9 uur) stonden Nika en haar gastzus, Luciana mij al op te wachten aan de halte in Goya. Het was aan het gieten, terwijl het in Goya normaalgezien meestal heel mooi weer is... Dat is wel pech hebben... Maar al snel veranderde het weer volledig. We hebben de hele week zon gehad, en het was constant heel warm.
De eerste avond zijn wij drietjes samen iets gaan eten in het centrum en hebben we daarna een lekker ijsje opgesmult, want daar zijn we nl. alledrie dol op.
Diezelfde avond zijn Nika en ik uitgeweest naar een recepcion (een eindejaarsfeest) van een school, die in een sportzaal doorging.

De dag erna hebben we heeeeel lang geslapen, en zijn we met de andere gastzus van Nika, Sonya (of Chuni), naar een dansshow gaan kijken. Het waren allemaal dansjes van muzikale komedies. Het was de moeite waard :)
Voor de rest heeft Nika nog een klein gastbroertje van 10, Ivan , een hondje, Tomi, een opa, die ze Nono noemen, en 2 ouders. De mevrouw die helpt wassen en koken in huis, en haar dochtertje, Luz, van 3, zitten ook constant in hun huis zijn.
Ze wonen allemaal in het klein huisje van de opa voor het ogenblik, dat is veel volk in een klein huisje, maar ze overleven het al 7 jaar zo. Er zijn blijkbaar plannen voor een groot nieuw huis met zwembad enzo, maar die komt er net wanneer dat Nika weg is... Dat is pech hebben ocharm :)
We zijn 's avonds naar een andere recepcion geweest, die van een vriend van Nika. Die was nl. in openlucht (de meeste feestjes zijn hier openlucht omdat het hier om zo te zeggen altijd warm is en niet zo heel vaak regent).
Zo heb ik al de vriendinnen van Nika leren kennen, en die zijn 1 voor 1 super lief! Echt leuke meisjes!
Het eerste wat de mensen zoal vragen als ze een nieuw persoon ontmoeten is: Heb je een vriendje? En het tweede wat ze me zeiden was: Jij spreekt anders... Inderdaad, in Goya spreken ze heel anders dan in Buenos Aires. Het Castellaans dat zij spreken lijkt meer op het echte Spaans van Spanje dan dat wat wij spreken. Het is gewoon een andere uitspraak van sommige letters. Ik had het in het begin moeilijk om ze te verstaan, maar na een tijdje wende het wel :) We namen heel de tijd de taxi... Het was daar heel goedkoop en bovendien heel veilig. Goya is een stadje, maar er wordt geleefd zoals in een dorpje. Iedereen kent iedereen, en er wordt dus heel weinig gestolen enzo. Het was echt leuk om een weekje zo te kunnen leven, want in Buenos Aires is het wat anders... Ik moet daar constant op mijn hoede zijn.

De 13de was het de verjaardag van Luciana. Die werd 21. We zijn voor haar verjaardag iets gaan drinken in het centrum met vriendinnen van haar, en 's avonds met de familie op restaurant gegaan :) Het was echt heel gezellig!

De dag erna zijn Nika en ik naar het centrum gestapt in de volle zon, om al de calorietjes van op restaurant te verbranden :) en daar hebben we samen met Martin het centrum bezocht. Martin is het vriendje van de grote zus van Nika. Zij is een paar jaren geleden ook op uitwisseling naar Argentinië geweest. Hij gaat nl. in maart definitief in België gaan wonen. Hij zal voor Nika thuis zijn :) dat is wel grappig :) Ze vindt het nu wel leuk om nu nog even dingen met haar schoonbroer te kunnen doen in Argentinië voordat hij vertrekt. Hij heeft ons de belangrijkste en mooiste plekjes van Goya laten zien. Zo was er bijvoorbeeld een strand (la costa negra) omdat de rivier Paraná daarlangs gaat. Zeeer mooi! We zagen ook de verschillende groene plaatsjes, zijn vroegere school (van binnen en al) en nog veel meer.
Daarna moest Nika, die elke dag dans had die week, gaan oefenen, en ik ben mee gaan kijken :)
En daarna zijn we gaan spinnen.

Dinsdag wouden we de film Crepusculo ('Twilight') gaan huren, en zijn weer al wandelend in die warmte vertrokken, maar we waren daar rond 15u, en natuurlijk is alles tijdens de siesta gesloten. Dus zijn we maar naar het huis van een vriend van Nika gegaan. Het deed deugd om iets fris te kunnen drinken daar :)
Rond 18u zijn we weer naar de dans van Nika vertrokken om daarna naar pilates te gaan (dat is een soort van gym op beweegbare bedden). Maar er was geen plaats voor mij, en ben ik buiten op het plaatsje gaan lopen. Daarna was ik echt kapot, want het was rond dat uur nog altijd heel warm. 's Avonds heeft Luciana me leren chipas maken. Dit is een Argentijnse specialiteit. Het is een bolletje deeg met kaassmaak. Super lekker!!
We hebben die chipas dan voor de film Crepusculo (dat Luciana uitindelijk was gaan huren) opgegeten. Ik heb die avond ook voor de eerste keer terere gedronken (dat is ook typisch Argentijns, het is koude maté, maar met een smaakje :)). Daarna zijn Nika en ik nog naar het huis van een vriendin van haar gegaan.

16 december, mijn voorlaatste dag in Goya..
De gastouders van Nika hebben een supermarkt die 'La Nueva' heet, en ze gingen vrijdag de 17 een nieuwe, gigantische hipermarkt openen. Die zijn we dus gaan bekijken de dag voor de officiele openingsdag :) Alles was heel mooi geordend, en er ontbrak nog niets in de rekken, we mochten natuurlijk naar de kantoren gaan kijken, er waren kinderspellen, er komt een fastfood, er is een shopping, een feestzaal,... Echt prachtig! Proficiat, en veel succes aan de gastouders van Nika!!! Luciana gaat haar eigen accesoirewinkeltje openen in de shopping! Ook veel succes aan haar toegewensd!
Daarna zijn we in het centrum een ijsje met Martin gaan eten, en terwijl dat Nika weer naar de spinning ging ben ik nog met hem iets gaan drinken. 's Avonds zijn we met hem naar de cinema gegaan. We hebben 'nueva luna' (new moon) gezien, dat is het vervolg van Crepusculo.

Donderdag zijn we nog naar de dans van Nika gegaan, en daarna heb ik wel pilates kunnen meedoen. Ik vond het eerlijk gezegd heel vermoeiend :) Petje af voor Nika en haar gastzus die dat 2 keer per week gaan doen (als ze niet skippen ;))

Vrijdag hebben ze mij weer naar de bushalte gebracht en heb ik afscheid moeten nemen van deze fantastische mensen!
Ik heb me echt heel goed geamuzeerd met Nika, en het deed heel veel deugd om weer even Nederlands te kunnen spreken, en dus te kunnen zeggen wat je ook echt WIL zeggen :) Een goed gesprek te hebben... Echt leuk was dat.
En ik zou bij deze Nika en haar familie nog eens heeeel hard willen bedanken voor deze ongelooflijk leuke week! Het was echt geweldig!

Hola iedereen !
Het is weer lang geleden, en ik heb dus veel te vertellen.
Vrijdag 4 december was de laatste schooldag. De dinsdag ervoor hadden de leerlingen van de klas naast ons (die zijn 2 jaar jonger, want onze school is zo klein dat we geen voorlaatste jaars hebben) een afscheidsontbijt georganiseerd voor onze klas. Er was taart, koekjes, frisdrank, confetti… Dat was echt heel lief.
De 10de december was het het eindejaarsfeest met uitreiking van diploma’s enzo. Onze klas is de eerste die afstudeert in de school Jean Piaget. Iedereen moest 1 voor 1 binnenkomen wanneer onze naam afgeroepen werd. De zaal zat vol met ouders en andere familieleden, leerkrachten, leerlingen en directieleden. We moesten helemaal tot vanachter stappen en via de rode loper op je eigen stoel gaan zitten die met een witte doek, mooi bedekt was. Alle meisjes hadden een mooi kleedje en hakken aan en de 3 jongens waren in maatpak. Je kan je dus al voorstellen hoe vreemd dat dat voor mij was, om zo alleen binnen te komen, met iedereen die naar je staart en foto’s trekt, ik voelde me net een superster :p
Nadat er 7 leerlingen waren binnengekomen (waaroner ik) kwamen de anderen binnen, er waren er nl. 6 die de vlaggen moesten dragen. Er zijn 2 vlaggen: de nationale vlag, en de provinciale vlag. Degenen die de nationale vlag dragen hebben de beste punten (beste gemiddelde van de 3 laatste schooljaren) gehaald op school. Mijn gastzus, Paula, mocht de vlag dragen, wat betekent dat zij de allerbeste is van de klas, en naast haar gingen 2 andere meisjes mee. Degenen die de provinciale vlag mogen dragen zijn gekozen door hun klasgenootjes als ‘beste klasgenoot’.
Toen ze eindelijk met de vlaggen vanvoor stonden, werd het volkslied gezongen, en een lied van de vlag. Daarna werden de ‘vlaggendragers’ gewisseld, door degenen die ze volgend jaar gaan dragen. Daarna waren er enkele speeches en om te eindigen had onze leerkracht literatuur een super mooie film gemaakt met enorm veel foto’s van ons allemaal. Heel ontroerend.
Daarna werden er nog eens foto’s getrokken van heel de klas samen. Ik heb nog nooit zo veel flitsen gezien in mijn leven denk ik. :)
Daarna werden alle families en de eindejaars uitgenodigd om een maaltijd te gaan eten in een zaal in het centrum van Lujan. Per familie was er een grote tafel voorzien.
Daarna zijn we met bijna heel de klas nog iets gaan drinken op café, en dat was het voor het eindejaarsfeest. Daarna, zaterdag heft de klas een fuif georganiseerd, maar dat hab ik jammergenoeg moeten missen want ik was die week in Goya (Corrientes).
Voila; zo ziet een Argentijnse diploma-uitreiking eruit.